The Secret Life of Ken Onizuka

สวัสดีชาวโลก....

หาวิธีใส่รูปอยู่พักนึกไม่เคยใส่นานลืม ตอนนี้กำลังติดการปันจักรยาน ตอนสมัยเรียนก็ปั่นจากหอพักไปเรียนอยู่ประจำแต่ตอนทำงานเห็นถนนในกรุงเทพแล้วเสียว นอกจากจะต้องแข็งแรงยังต้องมีความสามารถเฉพาะตัวในการเอาชีวิตรอดจากรถยนต์ที่พรอ้มจะทับได้ตลอดเวลา ดีที่พักหลังๆเค้ามีสนามเขียวที่สนามบิน กับที่ต่างๆทำให้ปลอดภัยกว่าเดิมอยากจะไปปั่นกับเค้าบ้างจนแล้วจนรอดก็ไม่ได้เริ่มซักทีเลิกงานหกโมงถึงบ้านฟ้ามืดแทบไม่อยากทำอะไร

ตอนนี้มีโอกาส พร้อมกับการออกกำลังกายภาพบังคับที่หากไม่ดูแลสุขภาพอาจอยู่ได้ไม่นานดีไม่ดีสิ้นเปลืองค่ารักษาอีกไม่มีตังนี้หามเจ็บห้ามป่วยกันทีเดียว 

         เพิ่งจะทราบเหมือนกันว่าบ้านเรามีเส้นทางปั่นจักยานที่สวยงามมากมายเลย เข้าใจความรู้สึกของคนชอบปั่นไม่นานนี้เองว่าทำไมถึงได้ชอบกันนัก ลองนึกภาพตอนเช้าบนถนนสายยาวที่ทอดลงเขาสองข้างทางเต็มไปด้วยทุ่งหญ้า จักรยานค่อยๆไหลลงเขาด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น พร้อมกับลมเย็นประทะใบหน้า +++เอ้ย...ทั้งเสียวทั้งฟิลสุดๆ ใจนึงกลัวจะเบรคไม่อยู่ใจนึงก็ลมเย็นสบาย บรรยากาศความรู้สึกมันได้ใจชิบหาย แต่พอผ่านวันแรกไปได้วันที่สองที่สามแทบจะบินได้ในความรู้สึก ทำให้นึกถึงฉากในหนังเรื่องThe Secret Life of Walter Mitty  เป็นหนังเรื่องนึงซึ่งมีอิธิพลกับชีวิตค่อนข้างมาก

 

ช่วงเวลาที่ได้ออกไปปั่นเป็นช่วงนึงของจังหวะชีวิตในแต่ละวันที่เราได้อยู่กับตัวเองและทิวทัศน์ข้างทาง สงบ สบาย ผมว่าในวันนึงคนเราน่าจะมีช่วงเวลาแบบนี้ ถึงแม้ร่างกายยังคงถูกใช้เพื่อออกกำลัง แต่กับจิตใจเหมือนได้หยุดพักและเยียวยา เป็นเหมือนจังหวะเติมพลังของวัน

 

อันที่จริงมันเริ่มจากความเครียดสะสมจนทำให้เร้ารู้สึกได้ว่ามีผลกระทบกับร่างกาย การออกกำลังกายเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมในการรักษาและนอกจากจะช่วยปรับสมดุลชีวิตให้หายเจ็บป่วยยังเพิ่มระดับความสุขได้อีกด้วย สำหรับตัวเองการกลับมานั้งเขียนไดได้อีกครั้งมันเป็นดัชนีบงชี้ถึงระดับความสุขที่เพิ่มกลับมาดังเดิม  

 

ขอพลังจงอยู่คู่คุณครับชาวโลก

เคนโอนิซึกะ

 

Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic